Stamppot spruitjes met appel

Een allemansvriend is deze stamppot. Ok, uitzonderingen daar gelaten, maar een stamppot die over het algemeen bij groot en klein goed in de smaak valt!
Door het toevoegen van gebakken spekjes en appel zijn spruitjes niet meer ‘gewoon’ spruitjes. En ook nog eens vrij makkelijk te bereiden!

Ingrediënten

– 750 gram spruitjes
– 1 kg tot 1,3kg aardappelen (iets kruimig)
Magere spekreepjes
– 4 appels (Elstar)
– 50 gram roomboter
– Zout
– Peper
– 150ml melk

Bereidingswijze

Schil de aardappelen en de appels. Snijd de aardappelen doormidden en de appels eerst in 4 stukken en verwijder het klokhuis. Snijd elk stuk nogmaals doormidden. (8st heb je nu per appel)
Zet dit op het vuur zoals je normaal gesproken ook de aardappelen kookt. (20-25min) Iets meer water kan wenselijk zijn.

Neem de spruiten, verwijder het ‘kontje’ en eventueel lelijke blaadjes. Snijd de spruiten door de helft.
Neem een hapjespan of wok en bak hierin de spekreepjes in wat olie bruin en knapperig. Haal ze met een schuimspaan eruit en leg ze op een bord met keukenpapier. Laat de spekjes goed uitlekken op het papier.
Doe nu de spruiten in het bakvet van de spekjes en bak de spruiten een minuut of 4 aan en voeg wat peper naar smaak toe. Voeg daarna een laag water eraan toe zodat de spruiten kunnen gaar koken. Doe dit niet te lang, een beetje knapperig door puree straks mengen is juist het lekkers.
Als je de spruiten zacht genoeg vindt haal je ze van depan van het vuur.

image

Als je inmiddels de aardappelen en appel gaar hebt en van het vuur dan kun je deze al fijn stampen. Warm de melk op voeg daarna deze beetje bij beetje toe. Je krijgt al een mooie zachte massa. Voeg nu de boter toe in kleine blokjes.
Stamp ook nu beetje bij beetje de massa goed door. Je hebt nu een mooie smeuïge aardappelpuree! Voeg naar smaak zout toe.
Meng nu de spruiten door de puree.

Je hebt nu een heerlijke stamppot spruitjes!

image

Kind kan de was doen….euh…spruitjes eten! 😋😃

Serveer deze stamppot met een tomatensalade! Tomaat smaakt erg lekker bij spruitjes. Een lekkere gehaktbal erbij….
Eet smakelijk! 😋

Samen zeggen we sorry

Een leuke moeder, een lieve moeder, een ik-ben-geen-stress moeder, een ik-blijf-altijd-kalm moeder. Ik zou ze allemaal willen zijn. Helaas, ondanks dat ik mijzelf echt wel een leuke en lieve moeder vind, ook ik kan en moet mij gewoon soms laten gaan. Dan ben ik voor even de schreeuw moeder of de mopperende-stress moeder die niet kan stoppen met haar klaagzang over haar moeder leven. En wat kan ik mijzelf dan even later weer schuldig voelen, want ik doe alles echt wel met liefde. Toch leveren ook die mindere momenten mooie dingen op. Wanneer ik toch echt heel vaak tot 10 heb geteld en de woede uitbarstingen van mijn kind met liefde heb benaderd kan het gebeuren dat ik alsnog ontplof. Gevoelens razen door mijn hoofd. En als dan de gedachte komt ‘wat heb ik nou verkeerd gedaan?’ Omtrent waarom begrijpen we elkaar niet, dan kan ik gaan huilen. Geen zelfmedelijden, puur verdriet van onmacht, mijn kind niet te kunnen geven wat hij nodig heeft aan begrip.
Het moment dat mijn kind dan naar mij toe komt en zegt ‘Mam, het spijt me. Ik mag niet zo lelijk doen/schreeuwen’ of ‘ik zal…. doen’. En dàn erachter aan die ene zin dat je weer tranen krijgt; ‘Ik hou van jou’.
Dan weet ik, ik doe het goed! En dan ben ik trots op mijn kind en knuffelen we en zeg ook ik sorry en ik hou van jou!