Let’s talk about: HG, 24/7 misselijk tijdens zwangerschap

Afgelopen weekend was ik precies 17 weken. We hadden de hoop eerst dat de misselijkheid wel over zou gaan. Nu ben ik op het punt dat ik ben gaan accepteren dat dit wellicht de hele zwangerschap zo zal blijven. Door te eten waar ik wel zin in heb en op de momenten dat mijn lichaam er naar vraagt, geef ik mezelf ook meer ruimte om mij te concentreren op leuke en belangrijke zaken. Mindset.

HG (Hyperemesis Gravidarum) is er in verschillende gradaties, voor een ieder dit heeft al een behoorlijk obstakel in het dagelijks leven. Helaas lees ik nog steeds verhalen waarbij vrouwen niet serieus worden genomen. Ondanks dat HG een zwangerschapsziekte is, blijkt het benoemen (er over kunnen praten) ervan toch nog een behoorlijk taboe. Gelukkig nemen ze het in het UMCG wel heel serieus. Dit zou men overal veel meer moeten doen. Er moet meer aandacht besteed worden aan al die vrouwen wiens dagelijks leven zo extreem beïnvloed wordt door HG. Je bent zo veel misselijk en spuugt dagelijks. Het ontneemt al je energie. Door de verandering van je, nu weinige voeding die je binnen krijgt, wordt je ook zwak. Er zijn momenten dat ik niet weet hoe ik van die bank af moet komen, er wacht een wasmachine op mij om geleegd en gevuld te worden. Een wasje dat opgehangen moet worden. En dan te spreken over koken. Daar wil je niet eens aan moeten denken. Van de gedachte al staat het spugen je nader. Ja, voor wie dit niet kent klinkt dit inderdaad heel erg overdreven. Of men denkt ‘ach, over een paar weken is dit over’. HG kan maanden tot wel de gehele zwangerschap blijven. Veel vrouwen kunnen niet meer werken, nog jonge kinderen thuis (niet schoolgaand) kunnen ze niet alleen verzorgen.

Als jij iemand in jouw omgeving kent met HG kun je misschien helpen door eens op te passen of een keer te koken. Het zal diegene absoluut helpen.

Zelf voel ik me nog gezegend met de mate van mijn HG. Ik houd op die ene keer na voldoende vocht vast. Welke mate je ook HG hebt, blijf alsjeblieft positief. Het kan echt. Naast al die vervelende gevoelens die je ook mag hebben.

Tips

Concenrtreer je op dat kleine beetje dat je wel lust.
Een stukje fruit, een dropje of droge cracker. Je maakt je eigen frustratie grens lager en geeft jezelf ruimte te genieten van dat wat je wel kunt eten. Al is het maar een paar hapjes.

Eet in kleine beetjes.
Een paar happen is al voldoende. Vaak kan je lichaam meer ook niet aan.

Bij het eten van een product vol vezels is het raadzaam wel ook voldoende vocht er naast in te nemen.
Vezels werken als een spons. Ze zuigen als het ware het vocht in je in zich op. Vocht waar jij al snel te kort aan hebt door het spugen.

Probeer spugen na het eten van iets te accepteren.
Dit klinkt echt heel moeilijk!
Probeer bij trek in iets te genieten van dat ene smaakje of dat beetje gevoel van vulling. Door te accepteren dat er kans is dat je gaat spugen kun je het bezien als het ‘hoort erbij’. Nee, normaal is het niet. Door die gedachte gang om te zetten krijg je letterlijk ruimte om enige voeding binnen te krijgen. Elk beetje dat binnen blijft is mooi mee genomen.

Probeer je te concentreren op mooie gedachten voor de toekomst.

Probeer energie te nemen van kleine geluksmomentjes. Een zonnige dag, een mooie bos bloemen of een lief gebaar.

Geef jezelf af en toe iets cadeau. Een tijdschrift, een nieuw kledingstuk of make up.

Probeer, hoe weinig energie je ook hebt, elke dag even een half uurtje buiten te zijn. Al is het een blokje om. Het geeft je op een bepaalde manier ook energie. (Ook al voel je die niet altijd) Beweging stimuleert ook je darmen, dit is weer bevordelijk voor je stoelgang voor dat beetje dat je wel eet.

Tot slot zou ik willen mee geven dat het uiteraard ‘maar’ tips zijn en dat accepteren dat dergelijke tips soms gewoon ook niet gaan ook belangrijk is.
Soms voelt het zo naar en verdrietig, je wil veel maar je lichaam zegt keihard nee. Hopelijk kun je het met iemand delen.

Alleen jij weet hoe het met je lichaam is gesteld en wat je aan kan. Vertel open aan je verloskundige hierover. Ze kan naar je luisteren en je waar nodig verwijzen naar een diëtiste.

Ik hoop dat je omstandigheden zo mogen zijn dat je kunt genieten van de echo’s en de voorbereidingen naar de komst van je kleine wonder!