Let’s talk about: HG, 24/7 misselijk tijdens zwangerschap

Afgelopen weekend was ik precies 17 weken. We hadden de hoop eerst dat de misselijkheid wel over zou gaan. Nu ben ik op het punt dat ik ben gaan accepteren dat dit wellicht de hele zwangerschap zo zal blijven. Door te eten waar ik wel zin in heb en op de momenten dat mijn lichaam er naar vraagt, geef ik mezelf ook meer ruimte om mij te concentreren op leuke en belangrijke zaken. Mindset.

HG (Hyperemesis Gravidarum) is er in verschillende gradaties, voor een ieder dit heeft al een behoorlijk obstakel in het dagelijks leven. Helaas lees ik nog steeds verhalen waarbij vrouwen niet serieus worden genomen. Ondanks dat HG een zwangerschapsziekte is, blijkt het benoemen (er over kunnen praten) ervan toch nog een behoorlijk taboe. Gelukkig nemen ze het in het UMCG wel heel serieus. Dit zou men overal veel meer moeten doen. Er moet meer aandacht besteed worden aan al die vrouwen wiens dagelijks leven zo extreem beïnvloed wordt door HG. Je bent zo veel misselijk en spuugt dagelijks. Het ontneemt al je energie. Door de verandering van je, nu weinige voeding die je binnen krijgt, wordt je ook zwak. Er zijn momenten dat ik niet weet hoe ik van die bank af moet komen, er wacht een wasmachine op mij om geleegd en gevuld te worden. Een wasje dat opgehangen moet worden. En dan te spreken over koken. Daar wil je niet eens aan moeten denken. Van de gedachte al staat het spugen je nader. Ja, voor wie dit niet kent klinkt dit inderdaad heel erg overdreven. Of men denkt ‘ach, over een paar weken is dit over’. HG kan maanden tot wel de gehele zwangerschap blijven. Veel vrouwen kunnen niet meer werken, nog jonge kinderen thuis (niet schoolgaand) kunnen ze niet alleen verzorgen.

Als jij iemand in jouw omgeving kent met HG kun je misschien helpen door eens op te passen of een keer te koken. Het zal diegene absoluut helpen.

Zelf voel ik me nog gezegend met de mate van mijn HG. Ik houd op die ene keer na voldoende vocht vast. Welke mate je ook HG hebt, blijf alsjeblieft positief. Het kan echt. Naast al die vervelende gevoelens die je ook mag hebben.

Tips

Concenrtreer je op dat kleine beetje dat je wel lust.
Een stukje fruit, een dropje of droge cracker. Je maakt je eigen frustratie grens lager en geeft jezelf ruimte te genieten van dat wat je wel kunt eten. Al is het maar een paar hapjes.

Eet in kleine beetjes.
Een paar happen is al voldoende. Vaak kan je lichaam meer ook niet aan.

Bij het eten van een product vol vezels is het raadzaam wel ook voldoende vocht er naast in te nemen.
Vezels werken als een spons. Ze zuigen als het ware het vocht in je in zich op. Vocht waar jij al snel te kort aan hebt door het spugen.

Probeer spugen na het eten van iets te accepteren.
Dit klinkt echt heel moeilijk!
Probeer bij trek in iets te genieten van dat ene smaakje of dat beetje gevoel van vulling. Door te accepteren dat er kans is dat je gaat spugen kun je het bezien als het ‘hoort erbij’. Nee, normaal is het niet. Door die gedachte gang om te zetten krijg je letterlijk ruimte om enige voeding binnen te krijgen. Elk beetje dat binnen blijft is mooi mee genomen.

Probeer je te concentreren op mooie gedachten voor de toekomst.

Probeer energie te nemen van kleine geluksmomentjes. Een zonnige dag, een mooie bos bloemen of een lief gebaar.

Geef jezelf af en toe iets cadeau. Een tijdschrift, een nieuw kledingstuk of make up.

Probeer, hoe weinig energie je ook hebt, elke dag even een half uurtje buiten te zijn. Al is het een blokje om. Het geeft je op een bepaalde manier ook energie. (Ook al voel je die niet altijd) Beweging stimuleert ook je darmen, dit is weer bevordelijk voor je stoelgang voor dat beetje dat je wel eet.

Tot slot zou ik willen mee geven dat het uiteraard ‘maar’ tips zijn en dat accepteren dat dergelijke tips soms gewoon ook niet gaan ook belangrijk is.
Soms voelt het zo naar en verdrietig, je wil veel maar je lichaam zegt keihard nee. Hopelijk kun je het met iemand delen.

Alleen jij weet hoe het met je lichaam is gesteld en wat je aan kan. Vertel open aan je verloskundige hierover. Ze kan naar je luisteren en je waar nodig verwijzen naar een diëtiste.

Ik hoop dat je omstandigheden zo mogen zijn dat je kunt genieten van de echo’s en de voorbereidingen naar de komst van je kleine wonder!

“Een golf van moederinstinct”

Het is de één na laatste dag van het jaar dat we opgelucht en met een bijzonder gevoel het ziekenhuis uit lopen. Wat we zagen was één kindje met een mooi kloppend hartje. Dat moment dat ineens alles ècht voelt. Er is een leven in mij. Ik ben een moeder en toch stroom er op zo’n moment een golf aan moederinstinct over me heen. Liefde en zorg zal het vanaf nu krijgen.
Ondertussen eet ik al dagen niet meer, 24/7 misselijk en echt niets dat binnen blijft. Na een aantal dagen moet ik toch komen voor een check. Gelukkig heb ik nog voldoende vocht vast gehouden. De dag van termijn echo breekt aan. Inmiddels ben ik aan de insuline gezet en sta ik onder controle van internist en verpleegkundige. Puur voor de groei en gezondheid van de baby. De termijn echo is ondanks een beweeglijk kindje gelukt. Ondertussen wacht ik vrij relax op de check voor uitdroging. Nog een paar afspraken hier afronden en dan naar huis. De verpleegster komt terug, mevrouw, ik heb overleg gehad maar u moet vandaag blijven. U bent uitgedroogd. U kunt zich vanmiddag na uw afspraken melden. Dit hadden we niet verwacht, maar de lieve en goede zorg is er niet voor niets. S’avonds kom ik tegen 7u weer thuis. Morgenvroeg weer melden. Het infuus mag eraf ik kan er weer tegen aan!

Gisteren weer controles gehad en het kindje gezien. Nog altijd heerlijk beweeglijk,zo mooi 😄 Dat ik nauwelijks eet (het afvallen houdt wel aan) kan nu nog, wel moet ik me melden als ik te veel vocht niet binnen kan houden.
Uit voorzorg iedere week controles. Ik leef bij de dag en ga er vanuit dat het over een week of 4 beter zal gaan. Gewoon weer de dagelijkse routine oppakken, daar kijk ik naar uit!

Bananenbrood met dadelstroop en gember

Wat begon met het enthousiasme door de dadelstroop die ik laatst ontdekte, resulteerde gisteren in een onverwachte bananenbrood. van de week kwam er een recept voorbij van een bananenbrood terwijl ik voor iets anders bezig was, opeens schoot mij te binnen ‘hé, daar kan ik wellicht mijn dadelstroop eens op uit testen!’  Aangezien er hier de benodigde ingrediënten wel standaard in huis zijn te vinden, besloten gisteren met de kinderen te gaan bakken.

Voor dit bananenbrood geldt ook, hier heb ik mijn eigen draai aan gegeven. De eigen twist zit hem in de dadelstroop en de gember.  Wat resulteerde in een helaas net niet gare, maar wel goed op smaak zijnde bananenbrood. Hij had toch wat langer in de oven gemogen. De dadelstroop, kaneel en de gember maken een mooie  kruidige bananenbrood dat zeker nu goed past bij de herfst. Heerlijk bij een kop thee!

ingredienten

  • 250 gram zelfrijzend bakmeel
  • 3 tot 4 rijpe bananen
  • 125 gram roomboter
  • 2 eieren
  • 2 el dadelstroop
  • 1 el honing
  • 2 eetlepels appelsap
  • 1 tl kaneel
  • 1 tl gember
  • boter om het bakblik mee in te vetten

benodigdheden

  • bakpapier
  • mixer
  • cakeblik

werkwijze

Verwarm de oven voor op 180🔹 Vet het bakblik in met boter en beleg hem met het bakpapier. (Eventueel 2 delen knippen zodat je hem later er gemakkelijk kunt uithalen)

Prak de bananen in een ruime kom fijn, wat stukjes banaan mag je rustig erdoor houden. Doe de appelsap bij de geplakte bananen. Neem een andere ruime kom en doe daar de boter in en mix deze tot een romige gladde massa. Voeg nu 1 voor 1 de eieren toe, na elk ei weer even mixen. Voeg dan het meel, dadelstroop, honing, kaneel, gember en de bananen toe. Maak er een beslag van. Ter variatie zou je heel goed walnoten of pecan noten erdoor kunnen doen!

image

Giet het over in de cake vorm en stop het in de oven. Afhankelijk van je oven bak je het brood ongeveer 50 min. Het blijft een kwestie van proberen en je kunt bij 50 min prima met een sate prikker even testen. Blijft er nog wat aan de prikker zitten, dan nog even terug in de oven.

image

aangezien dit ‘tussendoor’ (stond niet op de planning 😁) recept is dat ik niet heb voorbereid mbt foto’s ed, heb ik foto’s van de iPad toegevoegd, ze hebben niet de schoonheidsprijs, ze geven wel een indruk. Eet smakelijk!

Vlaams stoofvlees

De zomer is ten einde en we gaan bijna officieel de herfst verwelkomen. De tijd van pompoen gerechten, gevulde soepen, stampot en ook het stoofvlees dat wat vaker op de tafel komt. Ik had de afgelopen weken al een aantal maal stoofvlees bereid, op z’n Hollands en zo uit het hoofd de standaard ingrediënten erin gedaan. Nu was het tijd voor variatie. Vlaams stoofvlees, ik stuitte op een recept van de Belgische chefkok Peter Goossens. Enkele details heb ik er uitgehaald en er zo een eigen draai aan gegeven, één die bij de Keukentafel past.

Ingrediënten

  • Sucadelappen +/- 1kg (meer kan altijd 😉)
  • 2 uien
  • 2 teentjes knoflook
  • 2 takjes tijm
  • 1 bouillon blokje
  • 2 blaadjes laurier
  • 2 witte boterhammen
  • 2 eetlepels (pittige) mosterd
  • 1 flesje Brugse Zot (dubbel trappistenbier)
  • 3 kruidnagels
  • klein theelepeltje nootmuskaat
  • peper en zout
  • boter
  • bloem

image

bereidingswijze

Snijd de uien en de knoflook fijn. Snijd de sucadelappen (of riblappen) in blokjes. Doe dan er wat peper en zout op en strooi wat bloem over het vlees, wanneer je het vlees wat hebt gebloemd is het vlees wat droger en bakt het beter. Ook zorgt de bloem ervoor dat je er een lekker, wat dikkere saus door krijgt. Doe vervolgens het vlees in de braadpan en bak het lichtbruin.

Doe vervolgens de uien en de knoflook erbij, steek de kruidnagels in de laurierblaadjes en leg ze in de pan. Leg dan ook de takjes tijm erbij en doe het bouillon blokje en de nootmuskaat in de pan.

besmeer de witte boterhammen met de mosterd en leg ze nu met de besmeerde kant bovenop het vlees. Giet nu ongeveer een half flesje van het bier in de pan en over de boterhammen. Je zou een bekende bier soort als Leffe kunnen gebruiken, maar ik heb gekozen voor een Brugse Zot om zijn milde smaak die perfect past bij Vlaams stoofvlees.

Laat nu het vlees ongeveer 3 uren op klein zacht vuur sudderen. Een andere fijne stoof wijze is door de pan 2,5 – 3 uren in de oven te laten staan op 160 graden.

serveer het stoofvlees met heerlijke Belgische frieten en een salade en je kunt genieten!

image