Een handje woorden en een hart vol liefde

Daar sta je voor de lift, samen met je moeder. Vanuit de klinische genetica kom ik de hoek omlopen. Onmiddellijk trek je mijn aandacht. Nee, het is niet je rolstoel, die kan ik zien.
ik zie slecht, maar het infuus dat vol hangt met zoveel toeters en bellen die zie ik ook.
Je gezicht wil ik zien, wie zit er in deze stoel? Ik wil er een beeld en een gevoel bij plaatsen. Geïnteresseerd kijk ik opzij. Verwarring alom, zie ik nu een oudere dame of ben je het toch, het meisje dat ik dacht te zien in die luttele seconden zo even.
Mijn gevoel dwingt mij naar je te kijken, al wil ik niet die starende vrouw zijn. Als ik weer kijk twijfel ik weer, ben je nu een jongen of een meisje? Als ik nog een blik werp naar je gezicht zie ik een meisje.
Een meisje met een oud en enigzins vermoeid gezicht. Op je hoofd reiken hier en daar plukken grijs, wit achtige haren.
Mijn verstand wil niet geloven wat mijn ogen zien. De confrontatie is heftig. Even denk ik aan Progeria, zou je dat hebben?
Wanneer de lift er is stappen we erin. Jij en je moeder eerst, je kijkt nu precies in de spiegel van de achterwand. Ik sta bij de deur en mijn ogen zoeken jou in de spiegel. Het licht is wat gedimd toch besef ik dat mijn beeld dat ik heb gevormd klopt.
Een beeld van uiterlijkheden en ernst van lichamelijke toestand.
Het is muisstil, seconden lijken wel minuten. Een storm aan mooie gedachten en lieve woorden aan jou gaan door mijn hoofd. Mijn lippen blijven gesloten, Ik kan de woorden niet vinden. Al voel ik de liefde die jij bezit om mijn woorden aan te nemen.
Dan verbreek jij krachtig de stilte.
‘Mama, ik vind jou lief’ Een zachte kinderstem met krachtige woorden vol van liefde.
De puurheid waarmee je de woorden uitspreekt geven mij een brok in mijn keel. Ik kijk in de spiegel en kan niet anders dan een liefdevolle blik naar je toe te werpen. Dan kijk ik naar beneden, tranen voel ik voorzichtig opkomen.
Enigzins overvallen door je mooie woorden lacht je moeder, zacht zegt ze ‘ik jou ook, ik vind jou ook lief’

Je woorden zijn zo waardevol. Zo oprecht, dat je haar nog een keer toe spreekt. ‘Mama, ik ben echt blij met jou’
Dit is liefde, zoveel liefde gevat in twee zinnen. Het is zo veel en zo groots dat het al mijn mooie gedachten en lieve woorden voor jou vast grijpt. Langzaam en zacht glijden tranen van liefde over mijn wangen. Binnen enkele seconden gaan de deuren open. Samen lopen we de lift uit en ik loop naar het toilet. Er is niemand en ik laat mijn tranen even de vrije loop.
Jouw woorden waren hartverwarmend en bezitten mooie lessen. Ik neem ze met mij mee. Meisje, wat ben je mooi en wat heb je een prachtig hart!

 

image

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *